Jak stawiasz stopy? Chodzisz jak kaczka?

Chodzisz jak kaczka? ustawiasz stopy tak jak na poniższym zdjęciu? Masz nawracające zapalenie ścięgna Achillesa, rzepki, rozcięgna podeszwowego? Przeczytaj!

Jak pisze Kelly Starrett taka pozycja stóp jest źródłem wielu problemów. Stanie, chodzenie i bieganie z tego rodzaju dysfunkcją to nawyk, który dosłownie zrujnuje ci życie..

Jeśli chodzisz jak na zdjęciu powyżej to zapomnij o jakiejkolwiek stabilności. Z każdym kolejnym krokiem zmuszasz organizm do dodatkowej pracy - łuki stóp wypłaszczają się, kolana zapadają do środka i tracisz moc, przez co naprężenia oddziałujące na tkanki miękkie narastają. 

Kiedy będziesz spacerował po parku albo  będziesz na siłowni, przyjrzyj się biegaczom stawiającym tak stopy. Zwróć szczególną uwagę na to, co się dzieje w chwili zetknięcia stopy z ziemią. Obserwuj ich stawy skokowe i kolana. To co powinieneś zauważyć, to skierowane stopy do zewnątrz, a co za tym idzie zapadające się łuki stóp pod wpływem grawitacji,  a kostki skręcają do wewnątrz, ciągnąc za sobą kolana - kolana koślawe.

Właśnie takie działanie sił - skośne - wywiera destrukcyjny wpływ na tkanki miękkie i stawy. Dodatkowo, kiedy stawiasz stopy palcami na zewnątrz, powodujesz, że kolano wypada z płaszczyzny strzałkowej, a to z kolei prowadzi do tego, że głowa przyśrodkowa mięśnia czoworogłowego przestaje stabilizować rzepkę. 

Pomnóż teraz te wszystkie naprężenia i siły przez liczbę kroków, które robisz podczas pięcio- czy dziesięciokilometrowego biegu, maratonu.. 

Wciąż dziwisz się skąd u biegaczy zapalenie ścięgna Achillesa lub rzepki? 

Zapraszam na stronę internetową

Zapraszam na mojego facebook'a

Za: dr Kelly Starrett Gotowy do biegu

Długo utrzymujący się ból pachwiny

Długo utrzymujący się ból pachwiny - przeciążenie mięśni przywodzicieli

Niestety większość pacjentów z bólem pachwiny związanym z mięśniami przywodzącymi kontynuuje treningi oraz bierze udział w zawodach do momentu, gdy ból nie pozwala im już biegać. Gdy dysfunkcja osiąga ten etap, zwykle wymagany jest dłuższy odpoczynek i rehabilitacja.

Jednak gdy odpowiednio wcześnie rozpozna się pierwsze znaki ostrzegawcze, wykorzystanie właściwych środków zapobiegnie wytworzeniu pełnych objawów. Pierwsze objawy to:
- Zwiększone napięcie/sztywność w trakcie lub po aktywności z chwilową ulgą lub jej brakiem podczas rozciągania
- Słabsze przyspieszenie
- Spadek maksymalnej szybkości sprintu
- Skrócenie wykroku podczas kopnięcia lub biegu
- Uczucie dyskomfortu podczas hamowania

Jaką terapię prowadzę z takimi pacjentami?
- Zmniejszenie napięcia mięśniowego w rejonie przywodzicieli - terapia tkanek miękkich
- Likwidowanie skrócenia mięśnia biodrowego i lędźwiowego - terapia tkanek miekkich, mobilizacje stawów kręgosłupa
- Zmniejszenie napięcia mięśnia pośladkowego średniego - suche igłowanie
- Korekcja nieprawidłowości w obrębie stawu biodrowego
- Poprawa stabilizacji centralnej

Zapraszam na stronę FizjoPaluch - nowoczesna fizjoterapia i rehabilitacja Gliwice

www.FizjoPaluch.pl

Kolano biegacza

Leczenie zespołu tarcia pasma biodrowo-piszczelowego:
- Modyfikacja dotychczasowych aktywności, zmiana techniki wykonywanych czynności;
- Fizkoterapia;
- Terapia tkanek miękkich, która jest stosowana przy nadmiernym skróceniu pasma b-p. Masaż poprzeczny nie przynosi dobrych efektów;
- Rollowanie naprężacza powięzi szerokiej; 
- Rozciąganie paska oraz innych przykurczonych mięśni;
- Wzmacnianie mięśni stabilizujących staw biodrowy od strony bocznej;
- Powrót do uprawiania sportu możliwy jest przy braku miejscowej nadwrażliwości uciskowej oraz gdy ćwiczenia wzmacniające wykonywane są bez objawów bólowych. Należy jednak unikać zbiegania w dół.

Zapraszam na stronę FizjoPaluch - nowoczesna fizjoterapia i rehabilitacja Gliwice

www.FizjoPaluch.pl

Bardzo częsta przypadłość u moich pacjentów - Zespół tarcia pasma biodrowo-piszczelowego

Do tego zespołu dochodzi na skutek tarcia pomiędzy pasmem b-p, a leżącym niżej nadkłykciem kości udowej. Tarcie pojawia się podczas kontakty stopy z podłożem, głównie w fazie podporu, w rejonie pomiędzy brzegiem tylnym pasma b-p a położonym niżej nadkłykciem kości udowej. Przeciętny kąt zgięcia stawu kolanowego przy fazie podporu ( w momencie uderzenie piętą ) wynosi 21 stopni.

DO tarcia przy stawie kolanowym zgiętym do lub poniżej kąta 30 stopni. U biegaczy z zespołem tarcia pasma b-p występuje zmniejszenie zakresu zginania i prostowania stawu kolanowego z ograniczeniem sił hamujących. Badania wykazały, że biegaczy tych cechuje znaczne osłabienie mięśni odwodzących staw biodrowy w kończynie chorej, wraz z obniżoną zdolnością do ekscentrycznej kontroli ruchu odwodzenia.

 Sportowcy skarżą się na ból odczuwalny ponad brzegiem bocznym stawu kolanowego, który zwiększa się podczas biegu. Ból pojawia się zawsze po przebiegnięciu tego samego dystansu lub po upływie takiego samego czasu, dłuższe dystanse lub zbieganie w dół w sposób szczególny nasilają objawy bólowe.

 Podczas badania 2-3 cm ponad linią boczną stawu występuje nadwrażliwość uciskowa. Testy mogą wykazać skrócenie pasma b-p, co jest wynikiem skrócenia powięzi b-p lub naprężacza powięzi szerokiej czy też mięśnia pośladkowego wielkiego lub nadmiernego rozbudowania mięśnia obszernego bocznego wywołującego nadmierna napięcie na paśmie.

Czynnikami wpływającymi na rozwój zespołu tarcia mogą być także błędy treningowe oraz nieprawidłowa biomechanika ruchu dodatkowo obniżające pasmo. Innymi czynnikami mogącymi wpływać na tarcie mogą być: szpotawe ustawienie stopy i stawów kolanowych, nadmierna pronacja, nadmierne boczne ustawienie miednicy.